Belize, mało znany karaibski skarb

Najbardziej uderzającą rzeczą jest to, że w jego zaledwie mniejszej niż 23 tysiące kilometrów kwadratowych jest tak wiele różnych rajów: oferta doświadczeń przygody, kultury i natury, którą proponuje, jest niemal nieskończona.

Chociaż Belize City nie jest stolicą kraju, jest najbardziej zaludnionym miastem, tym z najbardziej ruchliwym lotniskiem i idealnym punktem wyjścia do zwiedzania terytorium od końca do końca. Jednak siedziba Rządu znajduje się w Belmopan, nieprzezroczystym mieście, do tego stopnia, że podróżny nie może podejrzewać, będąc tutaj, o cuda, które na niego czekają w innych punktach. Ludzie są ekstremalnie przyjaźni: za każdym razem, gdy miejscowy spotyka turystę, mówi "Witaj w Belize." I zawsze brzmi to szczerze, nie jak pusta fraza.

Belize City

Przez drzwi "Willi Turystycznej", sektora kilku uliczek, gdzie gromadzą się restauracje i rzemieślnicze interesy, przechadza się samozwańczy Książę Carlos : człowiek zmarszczony przez słońce i z białymi plamami wystającymi z jego koszuli niezapiętej na piersi. Przedstawia się jako nauczyciel historii i oferuje nowym przybyszom różne istniejące wersje nazwy Belize. Jeśli ktokolwiek sugeruje, że nie ma mu napiwku do dania, podnosi rękę w geście nonszalancji i wyjaśnia, że robi to dla wiedzy, nie dla pieniędzy.

W drodze do raju
Terminal promowy to rojowisko: stąd można popłynąć na pobliskie Wyspy San Pedro (które Madonna uwieczniła w "Pięknej wyspie") i Caye Caulker. Serwis jest częsty, a podróż w każdym przypadku nie przekracza pół godziny. Terminal to czysty chaos: do głośności muzyki z otaczających sklepów z pamiątkami dołącza krzyk, który implikuje ogromna ilość ludzi.

Wyspa San Pedro

Jednak wsiadanie odbywa się w porządku i na czas. Przy oknie, zapytanie "Jaka jest różnica między Cayo Caulker a San Pedro?"

Cayo Caulker
Od chwili wysiadania, Cayo Caulker manifestuje się jako piękne miejsce. Obok portu widać dziesiątki wózków golfowych, niektóre do wynajęcia, a inne używane jako taksówki. " najlepsza plaża" jest na przeciwnym końcu wyspy i można tam dotrzeć za jedyne osiem belizeńskich dolarów (cztery dolary amerykańskie).

Caye Caulker

"Amerykaninowi za tę samą usługę pobieramy dwadzieścia belizeńskich," mówi Amer, jeden z kierowców. Miasteczko jest malownicze i kolorowe. Sklepy to małe drewniane chatki z dużymi werandami.Ulice nie mają chodników, a zarówno samochody, jak i ludzie poruszają się po tej samej białej piaskowcowej nawierzchni.

Sklep odzieżowy ostrzega swoich potencjalnych klientów: “Brak butów, brak koszul, brak problemu; brak pieniędzy: duży problem ”(“ bez butów czy koszul, brak problemu; bez pieniędzy, jest duży problem ”). W dowolnym przejściu, niespodziewany postój: zejście do źródła wody, gdzie pojawiają się tarpony, gigantyczne ryby, które poruszają się okrągło, mając zachowanie jakby znały " atrakcję turystyczną.

Już na plaży, woda jest spokojna i ciepła, a ryby są widoczne gołym okiem. Jak w wielu sektorach Belize, brzeg morski jest oznaczony mini betonowym murem, umieszczonym tam, aby fale nie "zjadały" plaży. W tle, sukcesja restauracji, takich jak The Lazy Lizard lub Bluebeard, ta ostatnia to mały bar z wysokimi stolikami, usytuowany w galerii na świeżym powietrzu, obsługiwany przez parę Francuzów, Floriana i Pauline, którzy przybyli z okolic Marsylii trochę ponad rok temu z ich małym dzieckiem, aby poświęcić się swojej prawdziwej pasji: gotowaniu.

Lazy Lizard Bar & Grill

Jak już wspomniano, natura Belize i propozycja przygody są większe niż kilometry kwadratowe, które mierzy kraj. Jedną z propozycji jest wizytacja w wielkości dżungli w celu wykonywania takich aktywności, jak wycieczki quadturystyczne, tubing w jaskiniach (gumy w jaskiniach) albo szybkie zjazdy. Droga do Rezerwatu Ekologicznego Nohoch Che’hen, wybrana na tę podróż, jest dobrze wybrukowaną trasą, po której krążą liczne autobusy kościelne, mikropy w stylu północnoamerykańskich żółtych autobusów szkolnych, które transportują wiernych do kościoła. To 45 minut w kierunku południowo-zachodnim w stosunku do Belize City. Na wejściu do parku leoparda apagategoruje, że te koty żyją w tej okolicy. "Bardzo trudno jest dostrzec niektóre, to bardzo nocne zwierzęta," ostrzega przewodnik Francja Miranda: pulchny mężczyzna potrafiący mówić godzinami bez przerwy, należący do rdzennych mniejszości Garifuna, który obchodzi swój Dzień Narodowy w całym Belize 19 listopada.

Nohoch Che'en

Aktywności są same w sobie przyjemnością i jednocześnie doskonałą wymówką do przeglądania tego małego raju. Spacer, który prowadzi do jaskiń z tubingiem, na przykład, przechodzi przez wodne strumienie z kamienistym dnem, w których podróżny nagle i niespodziewanie zanurza się do pasa, otoczony górami nasyconymi intensywną zieloną roślinnością. Podróż z gumami jest powolna, bez strachu. Przewodnicy motywują do poszukiwania kształtów między kamieniami, formacjami kryształów kwarcu i stalaktytami. “Tam jest 'żółw',mówi Francja. “Tak, tak, żółw!”

, wszyscy odpowiadają. Potem, podczas obiadu, wyznanie jest niemal jednogłośne: nikt nie widział żółwia. Zjazdy pozwalają dostrzegać liście lub rzeki, które widać jako strużki wody, przy prędkości około 70 kilometrów na godzinę.
Ruiny MajówRównież wyjeżdżając z Belize City , godzinę dalej, ale w kierunku zachodnim, jestSanktuarium Małp Komunarnych , park, w którym małpy mogą poruszać się swobodnie. A w kierunku północnym sąruiny Majów w Altun Ha . Obszar był zajmowany między 250 rokiem p.n.e. a 900 rokiem nowej ery. Szacuje się, że w okolicy żyło od ośmiu do dziesięciu tysięcy osób, z szczytem zajęcia, który prawdopodobnie miał miejsce w między szóstym a siódmym wiekiem. Przy wejściu do parku wszystkie symbole narodowe Belize

są zgromadzone: flaga, tapir, tukany, czarna orchidea i drzewo mahoniowe. Główne bogactwo Belize leży w jego morzu. Aktywności snorkelingowe i nurkowe są na porządku dziennym, z wieloma bardzo bogatymi bankami gatunków, które osiągają swoje szczyty wBlue Hole