Najważniejsza rafa w Ameryce zostaje usunięta z listy zagrożonych dziedzictwa światowego UNESCO
Przez ponad dziesięć lat turystyka i nadmierna eksploatacja ryb wpływały na jedno z najważniejszych skarbów morskiej bioróżnorodności w regionie.
🌍 Część Sieci My Guide
To wezwanie do pobudki uruchomiło alarmy społeczności oraz międzynarodowych organizacji. Kampania, która zaowocowała dziewięć lat później. W tym wtorku w Bahrajnie Komitet Światowego Dziedzictwa zdecydował o usunięciu tego systemu rafowego z listy zagrożonych miejsc po wdrożeniu przez kraj środków ochronnych, w szczególności wprowadzeniu moratorium na badania w zakresie wydobycia ropy na całym obszarze morskim Belize i ochronie mangrowców.
System Rezerwatu Raf Belize
„Ten sukces przyniesie korzyści całemu systemowi rafowemu Mesoameryki [składającemu się z Meksyku, Belize, Gwatemali i Hondurasu]. Życie morskie jest ze sobą połączone, cokolwiek dzieje się w Meksyku, w Belize czy w Gwatemali ma wpływ na cały system,” mówi Nadia Bood, oficer ds. zmian klimatycznych WWF Mesoameryka. Dzięki temu moratorium, ten karaibski kraj dołącza do dwóch krajów, Francji i Kostaryki, które mają pewne regulacje ograniczające wydobycie ropy w chronionych obszarach naturalnych.
Z wybrzeża linia wstrząsu rafy zapowiada światowe dziedzictwo, które kryje się pod jej wodami. W głębinach metropolia podwodnego życia pełna kolorów, ruchów i kształtów. Kolonie korali, ryby, brunetki, meduzy i różne rodzaje żółwi przebijają się przez atlantyckie prądy. Bezpieczny skarb, przynajmniej na razie, przed nękaniem przez projekty budowlane na wybrzeżu i działalność naftową.
Wprowadzenie tego zakazu nie obyło się bez kontrowersji. W obliczu potrzeby ochrony systemu rafowego były głosy, które priorytetowo traktowały rozwój gospodarczy tego kraju Ameryki Środkowej. „Belize nie jest bogatym krajem. Naturalne jest, że jeśli wierzymy, że mamy ten rodzaj zasobów [naftowych], może to przynieść korzyść ekonomiczną. Wiele narodów waha się przed podejmowaniem takich decyzji z powodu konsekwencji ekonomicznych, ale dla nas znacznie ważniejsze było chronienie systemu rafowego,” wyjaśnił Patrick Faber, wicepremier Belize.
Pomimo tego osiągnięcia, zagrożenia dla najważniejszej rafy w Amerykach nadal trwają. Ogromna powierzchnia łowisk przyciągnęła dziesiątki nielegalnych rybaków, podczas gdy piękno jej krajobrazów sprzyja napływowi turystów, którzy w swoim zapałach do zrobienia selfie w odległości kilku cali od kolonii korali stanowią ryzyko dla ekosystemu , który zależy od równowagi, aby przetrwać.
„Bitwa się nie skończyła, zagrożenia nadal istnieją, na przykład, napływ statków wycieczkowych, nadmierne rybołówstwo. Nadal trzeba chronić mangrowce, które są częścią rafy,” mówi aktywistka Kristin Marin, 25. Rozciąganie się tych drzew słonowodnych, które pełnią funkcję "gniazd" ryb, mięczaków i skorupiaków, traci grunt na rzecz rozwoju hoteli i rezydencji wzdłuż brzegów lagun w kraju. Do tej pory utrata mangrowców w obrębie rafy odpowiada 6500 boiskom do piłki nożnej, według badania WWF.
Wraz z rozwojem turystycznym, koncerny hotelowe i prywatne inwestycje pojawiły się, aby osiedlić luksusowe kurorty i rezydencje z widokiem na rajskie karaibskie wybrzeża. Najbardziej znanymi prywatnymi inwestorami w Belize są aktor Leonardo DiCaprio i reżyser Francis Ford Coppola, obaj właściciele ekskluzywnych hoteli w kraju. W przeciwieństwie do tego, coraz mniej lokalnych osób posiada nieruchomości nad morzem, wiele z nich zdecydowało się sprzedać swoją ziemię najwyżej oferującemu. Wewnątrz wyróżniają się kolorowe domy, na palafitos, z oknami i drzwiami otwartymi przed stałym klimatem letnim.
Francis Ford Coppola Belize luksusowy ośrodek
Kurt Godfrey, rybak od 40 lat z społeczności Placencia, był świadkiem przekształcenia wyspy przez napływ turystów i zagranicznych mieszkańców. Z jego łodzi, ten 59-letni mężczyzna obserwuje mangrowce, które zostały zasadzone na zboczach rezydencji, jako przykład znalezienia równowagi między środowiskiem a rozwojem nieruchomości o wysokiej sile nabywczej. Spadkobierca dziedzictwa rybackiego, zapoczątkowanego przez jego dziadka, Godfrey wyjaśnia, nie odrywając rąk od steru swojej łodzi, że turystyka i rybołówstwo są silnikami ekonomicznymi tego kraju. „Jeśli chcesz być rybakiem, musisz pójść do szkoły rybackiej, aby nauczyć się, jak chronić morza, tak jak ma to miejsce na Kubie,” wyjaśnia cicho i powoli.
Z innej perspektywy, Deidra Mahler, rzeczniczka Południowego Stowarzyszenia Ochrony Środowiska (SEA), wymienia wśród ryzyk, które nękają rafę: turystyka i napływ gatunków inwazyjnych oraz nielegalne rybołówstwo, ponieważ naturalne obszary chronione są bardzo lukratywnymi miejscami do łowienia „Ludzie łowią ryby w nocy, myśląc, że nie zostaną odkryci. To pozostaje naszym wyzwaniem i przeprowadziliśmy wspólne patrole z strażą przybrzeżną,” powiedziała.
UNESCO usuwa Rafę Belize z listy zagrożonych
Ta organizacja współzarządza Narodowym Parkiem Laughing Bird Caye, jednym z majątków UNESCO. Wyspa o powierzchni mniej niż jeden hektar z obszarem dla turystyki i rekreacji oraz ograniczonym obszarem naturalnej ochrony. Każdego roku to miejsce przyciąga do 9000 osób rocznie, 89% to zagraniczni turyści, a reszta to miejscowi. Proporcja ta ilustruje atrakcyjność, jaką to światowe dziedzictwo reprezentuje dla zagranicznych odwiedzających i wyjaśnia, dlaczego turystyka jest jednym z najprężniej rozwijających się sektorów w Belize.
Sektor turystyczny generuje prawie jedną trzecią zatrudnienia w kraju z 48 000 miejscami i stanowi prawie 40% PKB kraju. Tylko nurkując i snorkeling działalność generuje ponad 37 milionów dolarów rocznie, według danych WWF. W gminie San Pedro, na północy Belize, działa około stu hoteli i sklepów nurkowych, które oferują atrakcje wodne i rejsy. W międzyczasie, bary reggae i restauracje serwują tropikalne napoje i potrawy, których podstawowe składniki pochodzą z morza.
Ochrona jednego z najważniejszych naturalnych cudów planety jest na tapecie. Po odzyskaniu statusu światowego dziedzictwa UNESCO Belize stoi przed nowym zobowiązaniem do ochrony domu manatów antillańskich, żółwi zielonych, ponad 500 gatunków ryb oraz około 1400 gatunków fauny morskiej. Czas pokaże, czy to światowe dziedzictwo UNESCO może ostatecznie uwolnić się od niebezpieczeństw nadmiernego rybołówstwa i nękania turystów oraz rozwoju nieruchomości na swoich brzegach.
System Rezerwatu Raf Belize „Ten sukces przyniesie korzyści całemu systemowi rafowemu Mesoameryki [składającemu się z Meksyku, Belize, Gwatemali i Hondurasu]. Życie morskie jest ze sobą połączone, cokolwiek dzieje się w Meksyku, w Belize czy w Gwatemali ma wpływ na cały system,” mówi Nadia Bood, oficer ds. zmian klimatycznych WWF Mesoameryka. Dzięki temu moratorium, ten karaibski kraj dołącza do dwóch krajów, Francji i Kostaryki, które mają pewne regulacje ograniczające wydobycie ropy w chronionych obszarach naturalnych.
Z wybrzeża linia wstrząsu rafy zapowiada światowe dziedzictwo, które kryje się pod jej wodami. W głębinach metropolia podwodnego życia pełna kolorów, ruchów i kształtów. Kolonie korali, ryby, brunetki, meduzy i różne rodzaje żółwi przebijają się przez atlantyckie prądy. Bezpieczny skarb, przynajmniej na razie, przed nękaniem przez projekty budowlane na wybrzeżu i działalność naftową.
Wprowadzenie tego zakazu nie obyło się bez kontrowersji. W obliczu potrzeby ochrony systemu rafowego były głosy, które priorytetowo traktowały rozwój gospodarczy tego kraju Ameryki Środkowej. „Belize nie jest bogatym krajem. Naturalne jest, że jeśli wierzymy, że mamy ten rodzaj zasobów [naftowych], może to przynieść korzyść ekonomiczną. Wiele narodów waha się przed podejmowaniem takich decyzji z powodu konsekwencji ekonomicznych, ale dla nas znacznie ważniejsze było chronienie systemu rafowego,” wyjaśnił Patrick Faber, wicepremier Belize.
Pomimo tego osiągnięcia, zagrożenia dla najważniejszej rafy w Amerykach nadal trwają. Ogromna powierzchnia łowisk przyciągnęła dziesiątki nielegalnych rybaków, podczas gdy piękno jej krajobrazów sprzyja napływowi turystów, którzy w swoim zapałach do zrobienia selfie w odległości kilku cali od kolonii korali stanowią ryzyko dla ekosystemu , który zależy od równowagi, aby przetrwać.
„Bitwa się nie skończyła, zagrożenia nadal istnieją, na przykład, napływ statków wycieczkowych, nadmierne rybołówstwo. Nadal trzeba chronić mangrowce, które są częścią rafy,” mówi aktywistka Kristin Marin, 25. Rozciąganie się tych drzew słonowodnych, które pełnią funkcję "gniazd" ryb, mięczaków i skorupiaków, traci grunt na rzecz rozwoju hoteli i rezydencji wzdłuż brzegów lagun w kraju. Do tej pory utrata mangrowców w obrębie rafy odpowiada 6500 boiskom do piłki nożnej, według badania WWF.
Wraz z rozwojem turystycznym, koncerny hotelowe i prywatne inwestycje pojawiły się, aby osiedlić luksusowe kurorty i rezydencje z widokiem na rajskie karaibskie wybrzeża. Najbardziej znanymi prywatnymi inwestorami w Belize są aktor Leonardo DiCaprio i reżyser Francis Ford Coppola, obaj właściciele ekskluzywnych hoteli w kraju. W przeciwieństwie do tego, coraz mniej lokalnych osób posiada nieruchomości nad morzem, wiele z nich zdecydowało się sprzedać swoją ziemię najwyżej oferującemu. Wewnątrz wyróżniają się kolorowe domy, na palafitos, z oknami i drzwiami otwartymi przed stałym klimatem letnim.
Francis Ford Coppola Belize luksusowy ośrodekKurt Godfrey, rybak od 40 lat z społeczności Placencia, był świadkiem przekształcenia wyspy przez napływ turystów i zagranicznych mieszkańców. Z jego łodzi, ten 59-letni mężczyzna obserwuje mangrowce, które zostały zasadzone na zboczach rezydencji, jako przykład znalezienia równowagi między środowiskiem a rozwojem nieruchomości o wysokiej sile nabywczej. Spadkobierca dziedzictwa rybackiego, zapoczątkowanego przez jego dziadka, Godfrey wyjaśnia, nie odrywając rąk od steru swojej łodzi, że turystyka i rybołówstwo są silnikami ekonomicznymi tego kraju. „Jeśli chcesz być rybakiem, musisz pójść do szkoły rybackiej, aby nauczyć się, jak chronić morza, tak jak ma to miejsce na Kubie,” wyjaśnia cicho i powoli.
Z innej perspektywy, Deidra Mahler, rzeczniczka Południowego Stowarzyszenia Ochrony Środowiska (SEA), wymienia wśród ryzyk, które nękają rafę: turystyka i napływ gatunków inwazyjnych oraz nielegalne rybołówstwo, ponieważ naturalne obszary chronione są bardzo lukratywnymi miejscami do łowienia „Ludzie łowią ryby w nocy, myśląc, że nie zostaną odkryci. To pozostaje naszym wyzwaniem i przeprowadziliśmy wspólne patrole z strażą przybrzeżną,” powiedziała.
UNESCO usuwa Rafę Belize z listy zagrożonych
Ta organizacja współzarządza Narodowym Parkiem Laughing Bird Caye, jednym z majątków UNESCO. Wyspa o powierzchni mniej niż jeden hektar z obszarem dla turystyki i rekreacji oraz ograniczonym obszarem naturalnej ochrony. Każdego roku to miejsce przyciąga do 9000 osób rocznie, 89% to zagraniczni turyści, a reszta to miejscowi. Proporcja ta ilustruje atrakcyjność, jaką to światowe dziedzictwo reprezentuje dla zagranicznych odwiedzających i wyjaśnia, dlaczego turystyka jest jednym z najprężniej rozwijających się sektorów w Belize.
Sektor turystyczny generuje prawie jedną trzecią zatrudnienia w kraju z 48 000 miejscami i stanowi prawie 40% PKB kraju. Tylko nurkując i snorkeling działalność generuje ponad 37 milionów dolarów rocznie, według danych WWF. W gminie San Pedro, na północy Belize, działa około stu hoteli i sklepów nurkowych, które oferują atrakcje wodne i rejsy. W międzyczasie, bary reggae i restauracje serwują tropikalne napoje i potrawy, których podstawowe składniki pochodzą z morza.
Ochrona jednego z najważniejszych naturalnych cudów planety jest na tapecie. Po odzyskaniu statusu światowego dziedzictwa UNESCO Belize stoi przed nowym zobowiązaniem do ochrony domu manatów antillańskich, żółwi zielonych, ponad 500 gatunków ryb oraz około 1400 gatunków fauny morskiej. Czas pokaże, czy to światowe dziedzictwo UNESCO może ostatecznie uwolnić się od niebezpieczeństw nadmiernego rybołówstwa i nękania turystów oraz rozwoju nieruchomości na swoich brzegach.
Przez Belize Local Expert
